प्रत्येकाला एक चषक असावा
पुन्हा पुन्हा भरण्यासाठी
हातामध्ये बळ असावं
चषक घट्ट धरण्यासाठी
♫
रंगलेल्या मैफली
पुन्हा पुन्हा आठवतो
रिकाम्या बाटल्या
हौसेनं साठवतो
♫
भरून आलेलं आभाळ
ढळत गेलेला ‘फ्रायडे’
पुढं दोन दिवसांची सुट्टी
आणि नेमका आलेला ‘ड्राय-डे’
♫
तू पितांना मी तुझ्याकडे धावलो
ते सोबतीला नव्हे, मदतीला
नाहीतर... ही अख्खी बाटली
तुला येईल का संपवायला?
♫
पाहुणा दाराशी आल्यावर मी म्हटलं
तुला शंभर वर्षे आयुष्य आहे
पार्टीहून परतताना मदतीला
एक न पिणारा मनुष्य आहे
♫
आवडतं मला पितांना
लिज्जत पापड खाणं
पा(प)डगावकरांच्या ऋणातून
मुक्त होत जाणं
♫
एकदा वाटलं तुला स्पष्टच सांगावं
कि तू आहेस बेवडा
नंतर म्हटलं जाऊ दे
आपल्या तोंडून कुठे दरवळतो केवडा?
♫
आपण जायचो तो देशीचा गुत्ता
आता आलिशान ‘बार’ झालाय
आजच्या तरुण पिढीलाही
तोच एक आधार झालाय
♫
मला नाही आवडत तुझं
असं उशीरा येणं
आल्या आल्या आधाशासारखं
बाटलीच तोंडाला लावणं
♫
गुत्त्यातल्या बाकावर तळीराम
कसा स्वतःला सावरुन बसतो
शुद्धीवर दिसायच्या नादात
बाटलीच हरवून बसतो
♫
No comments:
Post a Comment