पेटलेला तळीराम असा
घोटभरानं भिजत नाही
बॅरलमध्ये बुडवला तरी
ओला होतो, पण विझत नाही
♫
मळमळताना कळून चुकलं
आज जरा जास्त झाली आहे
झक् मारीत रिक्षा करणं आलं
अन् खिसा नेमका खाली आहे
♫
ज्या गोष्टीची भीती होती
तेच होऊन बसलंय
मी पिणं सोडलं म्हणून
मद्य माझ्यावर रुसलंय
♫
मद्याला फक्त चढणंच माहीत
त्यात त्याचा दोष नाही
हे मी जाणलं म्हणूनच
मला आता होश नाही
♫
मला पक्कं ठाऊक आहे की
प्रत्येक गोष्टीला अंत आहे
बाटली रीकामी झाल्यावर
मी अगदी संत आहे
♫
भर दुपारी
बाटली
संपेपर्यंत
चाटली
♫
मद्य या शब्दात
केवढी मिठास आहे
नुसता उच्चारला तरी
तोंडाला वास आहे
♫
कोणीतरी लागतं आपल्याला
‘बेवडूं’ म्हणणारं
‘बेवडूं’ म्हणत पाणी मारुन
शुद्धीवर आणणारं
♫
एकदा मला ना
मी बेहोष होताना पहायचंय
तेवढयासाठी पितांना
आरशासमोर रहायचंय
♫
मदिरा प्राशून खरंच
नशा मिळते का?
ती सरावाची झाल्यावर
पापणी तरी ढळते कां?
♫
No comments:
Post a Comment